radio*sitka

^{(fot.: tadek)}

..uwaga - włączył się tryb wakacyjny // eksperymentalny (czerwiec, lipiec, sierpień, wrzesień) - nie działa regularna ramówka, a spontaniczne wyziewy dźwiękowe.. możecie zatem na bieżąco śledzić co dzieję się na stronie, albo zapisać się na radiowy newsletter (patrz: lewe menu), gdzie co jakiś czas będziecie informowani o najbliższych wydarzeniach! zapraszamy!

Zamiast grzebać się w przepaściach różnorodnej stylistycznie dyskografii Asmusa Tietchensa, w tej audycji skoncentruję się na, tworzących moim zdaniem jedną całość, czterech jego wczesnych albumach, wydanych w latach 1981-83 przez specjalizującą się w edycji późnego krautrocka, jego niedobitków oraz epigonów, wytwórnię Sky Records. wznowionych zaś niedawno przez Die Stadt. To zdecydowanie jedna z najbardziej przystępnych, "popowych" odsłon twórczości Tietchensa, niepozbawiona jednak elementów eksperymentu, duchem zbliżona do znacznie późniejszego Hematic Sunsets; dużo tu zabaw syntezatorami, dziwacznych fermentacji melodycznych, swoistego bastardpopu - duch Residents w teutońskiej odsłonie.

dziś jeszcze w programie:
*baderMIShof 20 (archiv: 30.03.2010)
*canti illuminati 82 (archiv: 01.07.2010)
*cook cook show 012 (archiv: 25.04.2010)

Za sprawą festiwali Brave i Nowe Horyzonty wrocławskie lato zapowiada mocną afrykańską gorączkę. W najbliższej audycji przedstawimy poradnik jak wyjść z niej bez zbędnej Cepelii, z otwartym uchem i śmiałym duchem. Wyprawa w nieznane dźwięki Burundi, Mali, Egiptu, Tanzanii i Konga (no1). The shape of Very Best summer to come!

Wytwórnia Vanity Records, prowadzona przez Agi Yuzuru - dziennikarza muzycznego i producenta, funkcjonowała w latach 1978-81, najprawdopodobniej w Tokyo. Zdecydowanie najbardziej znanym projektem, jaki doczekał się wydania płyty długogrającej w tym wydawnictwie był Aunt Sally - pierwszy zespół Phew - wokalistki znanej tak z dorobku solo (m. in. rewelacyjny album z 1981, nagrany z udziałem członków Can, wyprodukowany przez C. Planka), poniekąd także Sympathy Nervous, reaktywowany w latach 90tych jako projekt techno oraz (jako jedyny reedytowany później na cd) Agata Morio. Właściwie najwięcej tu eksperymentów (choć być może wypadałoby rzec: prób) z elektroniką, ocierającego się o noise postpunkowego feedback/distortion, nieco sfermentowanego discobeat, psychodelii i mutant-melodii; mieszanka w najwyższym stopniu niekoherentna stylistycznie, muzyka zdecydowanie nie dla audiofili. Inspiracja: atlantisaudioarchive.